Karanlığın güneşe gebe kalmaya çekindiği bir geceydi,
Ben, sen ve taş yastıklar.
İniltilerinin eşliğinde vurmalı bir çalgı müzisyeni olmuşum,
Tenine her dokunuşum bir hutbe misali haykırıyor dudaklarında.
Karanlık da olabildiğince eşlik ediyordu bu ***apel müziğe.
Ve gebe kalmıştı gece,
Güneş doğmak üzereydi üzerimize .
Aydınlanıyor tenin, ortaya çıkmak üzereydi o müzikal eserin
Ve ben elimde bir fincan kahve ile güneşin doğuşunu seyrediyorken,
Sen usul usul akıyorsun içime ey sevgili.
©mubasafi
M