Aşk sandığım uğruna uykusuz kaldığım gecelerde, bir faninin zikiri düşmezdi dilimde. Bir ömrü boşu boşuna ne yazık ki heder etmiştim, biraz geç anladım.
Kullar için döktüğüm onca göz yaşını, bir Allah için dökseydim ve Rabbimin rızasının her şeyden önce olması gerektiğini bilseydim, şu emanet kalbi bu kadar karartmazdım. Biraz geç anladım.
Ve bizim bir faniye bağlanıp uğrunda ölürcesine sevmemiz, şu vefasız hayatı kendimize vazgeçilmez zindan edişimiz. Esasen bizi gerçekten çok seveni biraz geç anladım.
Halbuki yaradan bizi bizim onu sevdiğimizden, bizim kendi kendimizi veya bir faniyi sevdiğimizden daha çok, o yarattığı kulunu bizi çok sevmiş. Biraz geç anladım.
Kısacası anladım ki herşey boşmuş, dünya bir yalandan ibaret imiş, faniye değil de baki olana, bir olana, zamanında gerektiği gibi, saygı ve kulluğumuzu ıspatlayacaktık. Biraz geç anladım..
©hasanbey.
H