Bundan böyle gökyüzünün muhtaçlığı,
kendine batan kancanın sivri ucuna.
Beklemek, çırpınan bir olasılık oluyor her alemde
kopmak nedir bilmeden gerilense misina.
Her zerresine varana dek bilinmek istiyor çünkü o.
Görünüşü öteden yeryüzünde cennet,
Bu düzlem
Kırılan bu yer
Kırılan insan,
Her şeyi oldu olası bilmek istiyor çünkü o.
Geçiyor sonra....
Her şey bir bir geçiyor:
Yıl,
yol,
ölüm,
kalım,
heves,
hatta nefes.
Hatta geç teşrif eden nisan...
Yaşadıkça geçiyor her şey, ama akla gelen her şey.
Unutuyor insan.
Çünkü yalnızca onun kelimelerini seviyor o.
Dokunmadan...
...
🌙
©_aliyesil_
A