Gece

Nefesim tıkanıyor ruhumun içinde.
Bazen kendimi bile bulamıyorum kendi içimde.
Ruhumda dokuz kuyruklu tilki fırfır dönerken, beynimi kemiriyor düşünceler. Ruhumun kırıntıları el ele vermiş yalnızlığım ile,
Gelmiş dil çıkarıyor minik ben"e.
Ne bir el uzatan var minik ben"e
Ne bir gören var.
Azrail dikilmiş başımda nöbet tutuyor, Ensemde nefesi fırsat kolluyor.
Korkak ben ise dönüp bakamıyorum. Baksam kucak açacak bana biliyorum, dinecek yalnızlığım.
Huzursuz ruhum zindanın ortasında çığlık çığlığa bağırıyor.
Korkularım kapı eşiğinde durmuş çıkmamı engelliyor.
Sen beni gördün sanarken kadın, ben seni yazıp kendimi siliyordum.
Sen beni gördün sanarken gece,
Ben seni çizip kendimi karalıyordum."
©gecehanimi