Gece

yine bir yaslı bulut bürüyor geceyi
baksana hava nasıl da güzel!
sana bakarak söylediğim o son heceyi
hatrımda canlandırdığım kadar güzel!
her baktığımda gökyüzüne, tekrar tekrar yaşıyorum
o ceylan misali gözüne, epey hayranlık taşıyorum
bazen de kıskanıyorum aslında, gözüne geçirdiğin gözlüğü
insan bir hayli imreniyor ona,
gözlerindir tek gördüğü
istemem sensiz geçen bir tek günü dahi!
keşke yer değişebilseydim odandaki ateşle...
bir düşün sahi, ne fark var aramızda?
ikimiz de yanarız büyük bir serzenişle!
istemem hayatımın sensiz geçen tek bir zerresini,
neyleyim ayın üstünde resmin olmayan evresini?
bunları dedim diye beni mecnun sanma
mecnunu bile utandırmazsam aşkıma inanma...
yanmak istiyorum ateşinle, buram buram yanmak,
gözlerinden başka ilahın olmadığına inanmak!
gözlerin ki, en gaddar silahların da kötüsü
gözlerin ki, üstümde istediğim tek kefen örtüsü
ve bulutların ardından ışık vurduğunda yüzüne,
gerek yoktur artık o gereksiz hüzüne
gözlerinin parıltısı aydınlatıyor geceyi,
hatırlatıyor hakkındaki her heceyi.
gözlerinin ışığı mıdır bu denizleri aydınlatan,
beni yusuf misali bu dipsiz kuyuya atan?
kuyuya atılsam da çıkış yolum belli!
eğer çıkana kadar güzelliğin beni etmezse deli...
deli olmasam bile kuşkusuz sarhoş olurum!
saçlarının kırmızımsı kokusu kadar hoş olurum
kokuların bir rengi olduğunu ben bir sende tattım,
ardından tüm ruhumu ezgi isminde bir tüccara sattım...
harçlığımla tek isteğim biraz umut satın almak,
seni biraz daha sevebilmek için bu dünyada kalmak.
senin olduğun yer güzeldir en lüks yalıdan da!
seni ilk gördüğüm gün daha güzeldir bayramlardan, hatta salıdan da
bir salı günü uğramıştım senin yanına ilk kez fakat
yanından gitmeye hiç kalmadı takat...
kalmasını da istemiyorum açıkçası!
sen ki cennet diyarında peygamberin kalfası...
bırak diğerleri gitsin bir tek ben kalayım
nolur diğerleri gitsin kalbinde bir tek ben olayım
kim ister yanından kalkıp da gitmeyi,
nice şiirlerimin kaderi gibi kaybolup yitmeyi
bense isterim yalnız gözlerinde kaybolup yitmeyi...
dediğim gibi, kaptan belli, gemi belli, rota belli
ölene kadar beklerim, yaş olana kadar on, yirmi, otuz, kırk ve elli.
elliden fazlasını sensiz görmek istemiyorum
ölümün sedeflerini, tek başıma örmek istemiyorum
her terzi ister dikmeyi en güzel sedefi
şairlerinse şiirlerinin güzel olması hedefi
senden güzel şiir yazanın elleri kırılsın
dilerim ki bu yolun sonunda bir tek sana varılsın
gözlerinden daha naif kelimeler yazsaydım, ellerimi keserdim
belki sana ulaşırım diye dört yöne birden eserdim
ama takıldım, bir limanda, hasret kancalarında
bir şairin doğum, yaşam ve ölüm sancılarında...
şu anda hangi evresindeyim, bilmiyorum
gecenin hangi devresindeyim, bilmiyorum
ruhunun hangi zerresindeyim, bilmiyorum
fakat senin her zerremde olduğunu hissediyorum
sevgilim hala seni özlüyorum
seni bu gece çok seviyorum bunu bil,
ama asla uyanacağım zamanki kadar fazla değil
seni görmeyeceksem eğer, umarım sabah uyanmam!
sensiz olacaksam eğer, umarım uyumaya bile kalmam!
senden sadece ölmeyi diliyorum,
çünkü o zaman hep aklımda kalacağını biliyorum...
©kayranecde