Gece diyorum efendim, gece
Gökyüzünü kararttığı gibi yüreğimide karartmak zorundamı böyle.
Bilmezdim hasretlikten önce bu kadar uzun olduğunu gecelerin.
Meğer ne zormuş, gün ışığının örttüğünü sandığım kederlerin gece karanlığıyla ayyuka çıkıp baş edilemezliği.
Hasret gecede,
Özlem gecede,
Yanlızlık gecede,
Gözyaşı gecede,
Vuslat gecede,
İsyan gecede,
Sabır gecede,
Zor arkadaş zor..
Aynı şehirde bu kadar uzak olmak çok zor.
Bir kuş olsam diyorum,
Üç.. Bilemedin beş kanat çırpışında yanındayım.
Sonra bir nefes alıyorum en derininden,
Sabır diyorum. Az daha sabır..
Sonrasında bir önceki gece ve geçen diğer geceler gibi
Kendi nefesimde boğuluyorum..
Öyle İşte..
©öyle.işte.
Ö