Gece

Öyle bir ihtişamı vardı ki gecenin.
Ne Güneş ne de başka bir şey alabilirdi yerini.
Kimsesiz bir sahilin iskelesinde seyrederdim,
Karanlığın boğamadığı yıldızları.
Hepsine anlatırdım tek tek sırlarımı.
Sonra aya bakardım.
Düşüncelere dalardım.
Gece saklardı bu şehrin derdini.
Ama hangi örtü gizleyebilirdi ki seveni?
Eğer görseydim tekrar,
Belki okurdum gözlerinden hislerini.
Dudaklarının arasından çıkan her kelime,
Nakış gibi işlenirdi gönlüme.
Ne zaman yağmur çiselese,
Tenine değen tek bir damla olmayı dilerim.
Seni sadece geceleri düşünürüm,
Karanlık gecemin güneşi ol diye.
©fragrance.