gece;
insanda kalan o son duyguların uyanması ile başlayan ağlama nöbetin de değmeyecekler için ağlamamızdır.
bizi duymasınlar diye tuttuğumuz nefeste
boğulup yine de kimseden yardım isteyememektir.
koşarak gitmek istediğimiz yerlere kaçarcasına gidemeyişimizdir.
konuşsan günler alacak dertleri gözyaşlarına sığdırarak her yerin senin gözyaşınla ıslanmasıdır
bu kara gece...
B