Çıt çıkmıyor geceden o kadar ki yorgun,
Belki fırtına öncesi sessizliktir bu,
Belkide bitkin düşmüş, o yüzden suskun.
Ama belli kırgın, hemde çok durgun.
Ya şaiirlerin iftirasına kurban olmuş,
Hasreti fitilleyen diye, suçlanmış,
Yada gaddar diye şiirlere konulmuş.
Ama belli yıpranmış, hemde çok sarsılmış.
İşte bu yüzden küsmüş gece, lâl olmuş,
Kimi ellerde hain, kimi dillerde hüzün,
Kimi sözcük aralarına öylesine koymuş,
Kimi huzur sayıp, içinde uyumuş.
Gece işte, adı farklı, tadı farklı sayılmış,
Adına nice şiirler yazılmış,
Kimine ayrılık, Kimine kavuşmak, gibi,
Kimi ise sadece rengine aldanmış.
Ama hep şairlere ilham olmuş,
Aşk ile yoğrulmuş, içinde özlem soğumuş,
Ayazında ölü donmuş, hasta beklemiş,
Yani hep birşeylere gebe kalmış gece.
Gece işte gece, bildiğin karanlık gece,
Sadece iki hece, gece.
Daha neler anlatılır hakkında,
Daha ne sırları var yüce, yüce
Gece işte, anlatılır nicesine öylece
Öylesine herkese bir gece.
©yılmazönür
Y