gece sessiz gizli bir şarkı
yalnızlığımla baş başayım
suskun bir bıçak yarasında
düşlerin sıcaklığı umuduna
ansızın tarifsiz düşler kalır
kırılır umudun denilen çarkı
bir yüzümüz bahar bir yüzü
toprağa emanet korkularım
ömrüme işlendikçe gecelere
bir yanım kırgın bir tarafta
hüzünler çoğalırdı paramparça
sevdalarımız bir yerlere daģılır
koskoca var ettiğim hayat yoktu
en kuytu yalnızlıkların hüzünleri
güller can veren ateşten bir diken
yandıkça hayat bulurum ben
dirilirim yeniden küllerimden
varlığım sonsuz bir düşüncedir
susup yıldızlar gökyüzü kadar
yarım bir ay ışığının etrafında
açmadan solan ömürdür vesaire
sevmek benim neyime susunca dil
yaşamak doyunca koca bir zindan
ansızın yerde esen isyan rüzgarı.
C