Uykusuz bir gece benimleydi yine,
Biraz yürümek istedim bomboş sokaklarda ben sisli bir havanın ayazı vururken yüzüme yüzüme,
Cebimdeki son sigaramı da yakıp efkarlı dumanını çektim içime,
Ama hep gözüm uzaklara dalıyordu birşeyler anlatmak istercesine,
Belki sonra eve geldiğimde bir fincan sade kahve hazırlarım kendime,
Buruşturulup atılmış sayfalar vardı odamın her yerinde,
Yarım bırakılmış şiirler çoktu bende,
Tıpkı bu hayatın yüzümdeki tebessümü alıp yerini bıraktığı gibi hüzne.
Hiç dinmedi gözyaşım zaten gecenin sessizliğinde,
Efkarlı bir türkünün sözleri fısıldanıyor gibiydi bu kalbime,
Keşke misket oynadığım o çocukluk günlerimde kalabilseydim diyordum kendi kendime,
Ama imkansızdı....Alıştım da zaten şuan ki halime.
Umutsuzluk hep üzerimde,
Güzel günler merhabasını dediğinde,
Belki de ben denk gelmiş olurum ömrümün son demine.
©by_solist
B