Gece yarısı pencereden baktım
Kimseler yoktu her yer sessiz sakin di
Aynı benim gibi sessizliğe bürünmüştü
Ay vardı yukarıda kendini kaybetmiş insanları aydınlatırdı..
Yıldızlar dökülürdü yere göz yaşlarım gibi
Sabah olurdu kalabalık olurdu
Gece olunca çekilirlerdi evlerine
Aynı benim yüreğimi çektiğim gibi
Bazen seslere uyanırdım
Şimdi ise sesleri duyamaz oldum
Kendimi öyle kapamışım ki hayata
Kendimi bile duyamıyorum..
NeFeS..
©kadereinat
N