Hangi insan gecelerin karanlığı beklemek isterki gunler geçiyor,haftalar,aylar geçiyor, mevsimler değişiyor bilmiyorum birikicekmi bu kadar daha bilmiyorum ardıma dönüp bakıyorum da ağır geliyor omuzlarım döndürüyor biriktirdim o keşkeleri ardımdan öne söylemeyi yetermiş oysa yüğreimi ısıtan ne çok hayalim biliyorum bu kadar kırılgan olmayı kaldırmıyor artık ne geceler nede hayat sustum bu gece içime çöktü bir ateş öyle bir ateşki bu soğuk sokaklar bile söndürmiyor sonra sığmadım ne mutluluğun nede umuduğum kucağına atım içime ateşlerin içinde sus buz oldum bu gece kırmasın acıtmasın diye benliğime bir kez daha sustum bu gece bir kez daha
Bir sigara sardım tütünümün en kurusundan kopsun istedim tüm üzerimdeki ipler yanlızlığıma terk etsin kalan yılar kalbime boş olsun azat etsin o yüzden susuyorum bu gece....
E