Ve o gitti.
Herkes için sıradan bir sabahtı
Benim için ise karanlık bir geceydi
Güneşi arkasına almıştı giderken
Daha doğrusu güneş onu bırakmıyordu
Gölgesi düşmüştü bütün sokaklara
Kediler, köpekler, bütün kuşlar onu izliyor
Kavgayı bıraktı sokak çingeneleri
Sadece onun ayak seslerine kulak verdiler
Köşebaşı dilencileri bile ona avuç açtı
İstedikleri para değildi besbelli
Belkide onlarda bir sabah gidenlerdendi
Caddeler boşaldı gün ortasında
İnsanlar evlerine çekildi
Artık bütün şehir onun
Gidişini engelleyen hiç bir şey yok
Yollar sadece ona hizmet ediyor
Ve adımlarına göre şekil alıyor
Bulutlar tepeden onu izliyor
Taşıdıkları yağmur taneleri ise
Göz kapaklarıma düşüyor
Zaman bile rayından çıkmıştı
Çocukların saçına aklar düşüyordu
Genç kızların sırtında ihtiyar benler belirdi
Bebekler annelerinin beşiklerini sallıyordu
Babaların bakışları duvarda asılı kaldı
Paslanmış çivilerle..
Ben mi?
Küçük bir balkondan onu izliyordum
Üstümde naftalin kokulu bir hırkayla
Her yer aydınlıktı
Ben ve durduğum balkon dışında
Güneş sadece benim için batmıştı
Perdeler aralanmış
Bütün çirkin bakışlar benim üstümdeydi
Bastığı her taşı kıskanarak izledim
O gitti, içim gitti ve ben bittim
Durduğum yerde parçalandım
Kuşların kanat çırpınışlarını duyabiliyorum
Karıncalar kırıntılarıma üşüştü
Arkana bakmayı unuttun galiba
Bıraktığın yerde bir toz tanesiyim artık
Eteklerin bile süpürür beni
Hoşçakal sana
Hoşçakalın size
Şiirlerimi sulamayı unutmayın
Her gece öldüğümü unutmayın
©reşitbilen
R