Akıp gidiyor avuçlarımdan ne varsa
Engel olamıyorum
Tutamıyorum benliğimi
Sağa sola savrulup duruyor
Bazısı yok olurken
Bazıları parçalanıyor
Yeniden ayağa kalkmak isterken
Tuzla buz olmak yakıyor canımı
Ağırlaşıyor göz kapaklarım
Her yer karanlık...
Sabahın ilk ışıklarına açıyorum gözlerimi
Gecelerin verdiği o sancılarla,
yeniden dönüyorum hayata
Kalp atışları normal
Sanırım iyileşiyor kalbimdeki yaralar.
S