Çocukluğumda en sevdiğim tükenmez kalemim vardı.. Yaza yaza tükendi..
Geçen ömrüm gibi,
Gidenin gelmeyeceği gibi,
Şu zamanları silgiyle silemeyeceğim gibi.
Çocukken anladım zaman ne kadar değerli...
Tıpkı bir oyuncak gibi,
Bir uçtan bir uca giden oyuncak arabayı sürer gibi..
Ve yolun hemencecik tükendiği gibi.
Büyüdükçe anladım zaman boşa geçiyor...
Kadın şiddetine dur diyemeyen bir ülke gibi..
Boğazlanan masum bir kadın gibi,
Ve geçiyor zaman o kadının kanı gibi..
Kalıyor çocuğunun aklında sonu gelmeyen bir kabus gibi.
İşte sadece zamandan geriye kalan,
Yaşadığımız.. Tekrar yaşamamak istediğimiz düşüncemizdir..
Zaman geçiyor.. Günler tükeniyor bom boş düşünceler gibi,
Bir tükenmiyor zalimin soyu...
©hasan87
H