Gecenin karanlığı sokakları kucağına almış, yıldızlarla uğultuyor saatleri. Nefesim Loş bi karanlığa boşalıyor sanki...
Ayazını hissediyorum olmayışının...
Belki güz sonu yağmuruydu yağan bu gece. Sensizliğe. Gök gürültüsünün sessizliği zonkluyor beynimde. gecenin bana işaretiydi bu biliyorum. Senin bir daha olamayacağının işareti...
Hastalanmış banklar, üşümüş ağaçlar eşlik ediyorlar bana... sokak lambaları gözlerimin parıltısına...
Yalnızların haykırışlarına kulak veriyorum.
Bu gece gökyüzü birleşmiş yıldızlarla, beni konuşuyorlar aralarında... bak diyorlar o terkedilmiş. Sonra ürperti geliyor birden. Belkide geceleri Son sevişim bu saatler...
Zuhal kılıç
Z