Umudunu kolay yitirmez insanoğlu
Hayallerini toprağa gömer ilk önce
Ardından sevdikleri bırakır onu
Birde dost kazığı yedi mi
Tamamdır.
Artık tutunacak dalı kalmamıştır.
Sevilmemiş ama ölümüne sevmiştir.
Ağlamamış fakat okyanuslar kadar gözyaşı içinde boğulmuştur.
Bir gün üstüne güneş doğar diye beklemiştir.
Ama güneş onun yüreğini yakmıştır.
Sevdiği el olmuş sırtını dönmüştür
İşte o zaman insanoğlu sonsuzluğa gömülmüştür
Acı çekilmeyen, yalnız kalınan, simsiyah...
©yağmur9
Y