Gece çökerken sessizce üzerime,
Kalbimde bir hüzün yankılanır,
Yıldızlar bile ağlamaklı sanki,
Gökyüzü dert ortağım olur.
Ayın solgun ışığında bir düş,
Geçmişin hayaletleriyle dolu,
Her bir anı, bir bıçak gibi keskin,
Yaralarım derinleşir bu sessizlikte.
Ruhumun derinlerinde bir fırtına,
Sessiz çığlıklarla dolup taşar,
Gecenin karanlığı sarar beni,
Ve ben kaybolurum karanlıkta.
Ama yine de umut ederim bir gün,
Bu gecelerin sabahı da var elbet,
Karanlıkların ötesinde bir ışık,
Yolumu aydınlatacak bir güneş.
©dersım..
D