Gecenin sessizliğinde, yıldızların ışığında, Hayallerim küskün, kalbim sızlar her an. Gözyaşlarım akar, yıldızlar gibi birer birer, Siner göğsüme, soğuk birer damla iner.
Mutluluk uzaklarda, bir hayal gibi meçhul, Umutsuzluk çökmüş, her köşesi karanlık zulmet. Aşkın ateşi sönmüş, küller savrulmuş rüzgarla, Geriye kalan sadece, hüzün ve keder dolu bir yarayla.
Kalbim kırık, paramparça, onarılmayacak gibi, Her nefesimde bir acı, her saniyede bir çığlık gibi. Gecenin kucağında, sessizce ağlıyorum, Yarınlara dair umutlarım tükeniyor, solup gidiyorum.
Yalnızlık sarıyor beni, soğuk ve ürkütücü, Hayallerim küskün, kalbim paramparça, ruhum üzgün. Gecenin karanlığında, kayboluyorum benliğimden, Bir gün güneş doğar mı, aydınlanır mı bu kalbimden?
©hasanbey.
H