Tam gecenin ortadında,
Uykularım bölünür Deniz gözlüm.
Param parça olurum...
Sövmek geçer içimden gecelere,
En dukunaklı küfürler sıralanır dudaklarımdan,
Kahrolurum...
Hangi dal kopmadı ki ellerimden,
Hangi kapıdan kovulmadım Deniz gözlüm...
Ben hangi gün gecenin zifiri karanlığında.
Elleri boş gönlü kırık;
Senden uzaklarda kalmadım Deniz gözlüm.
Bak yine bölüyorlar uykumu bu gece,
Umutsuz bir haykırış yükseliyor gök yüzüne,
Koparıyorlar ellerimi ellerinden...
Ben karanlığa tutsağım Deniz gözlüm,
Kurtar beni gecelerden...
Emin Barut____ 1985
©eminbarut
E