Tam gecenin ortadında,
Uykularım bölünür ceylan gözlüm.
Param parça olurum...
Sövmek geçer içimden gecelere,
En dukunaklı küfürler sıralanır dudaklarımdan,
Kahrolurum...
Hangi dal kopmadı ki ellerimden,
Hangi kapıdan kovulmadım ceylan gözlüm...
Ben hangi gün gecenin zifiri karanlığında.
Elleri boş gönlü kırık;
Senden uzaklarda kalmadım ceylan gözlüm.
Bak yine bölüyorlar uykumu bu gece,
Umutsuz bir haykırış yükseliyor gök yüzüne,
Koparıyorlar ellerimi ellerinden...
Ben karanlığa tutsağım ceylan gözlüm,
Kurtar beni gecelerden...
©eminbarut
E