Gündüzleri güneş yüzüne, gönlüm hasret.
Günbatımı olur, gönlüm hasretinle başbaşa kalır ve umuduma karanlık çöker.
Tam ümitsizliğe düşerken karanlık geceye, bir ay doğar.
İşte o an dolunay izlerken tüm özlemlerimle sana sesleniyorum,
Ey sevdasına hasret kaldığım sevgili gönül, haykırışlarını duyuyor musun,
Yoksa unuttun mu beni, seninle olan sevdamızı?
Derin uykulara daldı gözlerin, uyuyor musun?
Ah, bir görsen bu divane gönlümü.
Sensiz harabeye dönmüş, sensiz gecelerin viranesiyim.
Ne yapayım, sevmişim seni bir kere.
Seni unutmak mümkün mü? Senin gibi vefasız değilim,
Ne ettiysem seni unutamadım her gece. Bu böyle, gecenin mehtapında.
Masa başında yine seni düşünürken,
Dolunay yüzüne baka baka yüreğimle başbaşa seni düşünüyorum.
Ayrılığın verdiği hüzünle işte böyle, şiir üstüne şiir yazıyorum,
Duygularımı satırlara döküyorum. Sigara üstüne sigara yakıyor,
Sensizliğin beni yaktığı gibi, nefes nefes ecele doğru zehirlenerek,
Sensizliğine tükeniyorum, sevgilim.
©hasanbey.
H