Hayatım ince bir ipin üstünde
Bir tarafta sahte yüzler bir tarafta hırçın ateş
Bayılıp düşüceğim korkusu içinde
Uyku tutmaz gözleri her yanımda kalleş
Bir an ölecekmişim gibi boğazımda bir hançerle
Yürüyorum öylece bir çukura son sürat
Sonra kavurucu dünya güneşinden, umut gölgesine sığınarak
derin bir tefekkür içinde:Nereye bu gidişat....
Kalemi kırılmış tutuklu gibi herkesin elinde ipimi görürüm
Bir kar bile yağmadı güvendiğim dağlara.. Öyle Issız öyle kurak... Yaprak dahi kıpırdamıyor.
Kalbimin tam orta yerinde çakılmış üç köşeli ümitsizlik kazıkları., çıkarsam param parça edecek kalbimi.
Bu da bana saf-temiz duygularla sevdiklerimden bir hatıra kaldı
Ve ömrümün sonuna kadar taşıyacağım bu paslı yarayı...
İçimde sesini tanıyamadığım zor durumda kalmış bir genç kız gibi eman çığlıkları,
Kafamda adını bilmediğim serzenişler, devşirir aklımı maziden kanlı bir tas ile istikbale...
Bir elimde tütün.. Esiyorum hatıralara gece denilen radyonun umut kanalında; çift tarafı keskin ihanetin sesiyle...
Ben ise böyle türküleri dinlemeyi bıraktım...
Kafamın bir enstrüman olduğunu sonradan anlasam da
Biraz kafa dinlemek isterim, sadece kafa...
K.T
©babı.nesir
B