İşte hep bu saatlere yeniliyorum.
Gece gibi derin gece gibi berrak kokan saatler.
Ben en çok geceyi uzun ettim gönlümde.
Sen bilmezsin geceyi.
Gece nedir bilir misin?
Gece insanın kendiyle konuşmak istediği en güzel duydudur.
Sen hiç geceyle yalnız kaldın mı?
Ya da hiç yalnız bırakıldın mı?
Çoğu geceler gözyaşıyla doludur.
Bir kadının yastığında binlerce milyarca gözyaşı vardır.
Sevdiğin'den ayrılanların gecesidir.
Yalnızların gecesidir.
Geçmek bilmeyen en güzel sürprizlerin gecesidir.
Bazıların acı gecesi, bazılarının kirli gecesi.
Duygularımıza bile anlatamadığımız o sessiz geceyi gözyaşlarımızla anlatıyoruz.
Ben en çok geceyi seviyorum.
Çünkü kendimi en çok geceleri ifade edebiliyorum.
Gözlerimde ki akan yaşlara kimse şahit olmasın diye.
Geceyi seviyorum öyle sessiz yatağım da ağladığımı hayal ediyorum sadece.
O da sadece bir hayal hani insanın içinden ağlamak gelir ya.
İşte benim de içimden ağlamak geliyor.
Ama ne yazık ki ağlamayı da unuttum.
Sahi ağlamak neydi bana biri anlatabilir mi.
Nasıl ağlanılır ben bilmiyorum.
Belki de unuttum ağlamayı da gülmeyi de unuttum.
Var mıyım yok muyum onu da bilmiyorum.
Varlığımdan bile haberim yok galiba.
Bana ne olduğunu bende bilmiyorum.
Soğuk buz gibi bir insana dönüştüm galiba.
Belki de kendi cenazemi kaldırdım da haberim yok.
İşte gecenin derinliği bu kadar gece en çok kendimizi ifade edebiliyoruz.
Geceyi seviyoruz çünkü insanlardan daha uzağız.
Geceyi seviyoruz.
Çünkü kendimizi anlatıyoruz geceye.
Düşüncelerimizi fikirlerimizi yazıyoruz.
Kendimizi ifade edebiliyoruz.
İnsana kendini ifade etsen bile seni anlamaz.
Duvara kendini anlatsan dinler ama seni anlar.
İnsan öyle mi anlamaz hep kendini düşünür.
Sen kimsin der benden daha mı değerlisin der.
Kendinizden başka kimseyi sevmeyin.
Hepsi de zararlı zararsız olan bile zararlıdır.
Kendinizi sevin sizi sizden daha kimse sevemez.
Menfaat dolu insanlardan uzak durun.
©ruzgarmutl
R