Geceye 🖊 bir vakit ayralım
Bazı vakitler güne kitabın orta yerinden başlarsın.
Şaşıp kalırsın.
Şaşıp kalmaktır çoğu zaman dünya.
“Ne ara… dersin.
Ne çabuk… dersin.”
Kalabalık girdiğin kapılardan,
yalnız çıkmışlığın da olmuştur. Olacaktır da…
Yüzünü düşüren yanılgıların,
yeni tecrübeler sunarken sana;
kaybettiğini sandıklarının kazanç olduğunu da anlatır zaman yol yordamıyla.
Akside mümkündür elbet hayatta.
Küflenen onca suskunluklarını kaldırıp raflara koyduğunda, bazı kaygılara da kılın kıpırdamaz
olur yaş aldıkça.
Üslubu ile doğruları mahçup edenlerden
yollarını ayırdıkça temizlenmiş olur çakıl taşları da.
İçini ısıtan bütün samimiyetlere iskemle çekerken,
sözü ayrı özü ayrılar da çıkmaz karşına.
“İşte huzur, işte sakinlik dersin.”
Çünkü huzur en çok da tercihlerimiz değil midir?
~
©emrefurkan
A