Gökyüzü gri perdelerle örtülü,
Duygular hissiz, yürek kederli.
Acı bir melodi çalar sessizce,
Mutsuzluk dans eder her gece.
Gözlerde hüzün, bulutlar ağlar,
Kalp yorgun, sevgisizlik kokar.
Yitik bir şarkı çıkar dudaklardan,
Sessizliğin gölgesi sarar her anı.
Umutsuzluğun yankısı duvarlarda,
Rüzgar taşır geçmişin izini.
Gözlerden süzülen damlalarla,
İçimdeki fırtına sessizliğe karışır.
Gelgitler içinde kaybolmuş hislerim,
Sensizlikle örülü bu yalnızlık.
Dalgaların arasında kaybolmuşum,
Hissizliğin karanlığında, içim kederli.
Gökyüzü gri, Ay gri, ben gri.
Ağladıkca donar göz yaşlarım.
Derindir yaranın izi, sarar bedeni mi.
Rüzgar yalnız, toprak yalnız, ben yalnız.
©karakuzgun
K