Kadın geceyi bekler.
Gündüz gülen yüzü, gece kan ağlar.
Kadın, ağlarken damla damla yıldız düşer gözlerinden.
Kadın, âh çeker Ay efkârlanır.
Kadının haykıramadıklarını gece sessiz çığlıklara boğarda, zehir olur özlem dolu bağrında.
Gece, sevdanın demini kadının kalbinde bekletirde bekletir ...
Acı, en koyu haliyle demlenir.
Karanlığın koynuna bırakır kendini kadın.
Gökyüzünün sarp köşelerine kıvrılır.
Gizler tüm acıları göğsünde.
Kadının hüznünden gecede nasiplenir, mırıldanır sevdayı kalpten kalbe, mısra, mısra, beyit, beyit.
Gökyüzüde bilir, gece yarısında hasretle aya bakanın ne kadar çok sevdigini.
Güçlü olmak zorunda olmadığı tek yerdir, yarı ölüm haline gözlerini yumduğu yatağı.
Yorganıdır yalnızlık, yastığıdır sensizlik.
Kadın dört mevsim kıştır.
sonbahar gibi döker dalından kederi.
şarkılar, şiirler susar mateme bürünür her yer.
Kelam dile düşmez.
Kalbinin feryadı arşa ulaşmış kadın.
Gecenin bekledigi kadın.
Siyah gözleri geceden nasiplenmiş kadın.
Hüzünden pay düştü sana
Ağla, gök yıldız döker, kayar bir bir.
Senin güzelligindir Ay' a yansıyan
Yarım kalmış ay yarım kalmış kadın gibidir.
Yani anlayacağınız geceyi kadın tamamlar.
Ay seni bekliyor
Gökyüzün seni bekliyor....
©menesa-_
M