Yıldızlar sönmeye başladı gökyüzünde, Ay ışığı solgunlaştı ufuk çizgisinde. Yorgun düştü göz kapaklarım, Uykunun kollarına bıraktım kendimi sessizce.
Rüyalar aleminde dolaştım saatlerce, Bazen hüzünlü, bazen neşeli anılar arasında. Geçmişin gölgesi düştü üzerime, Uyandım birden bire, ter içinde.
Kalktım yataktan, pencereye yaklaştım, Karanlığın yerini yavaş yavaş aydınlık alıyordu. Kuşlar cıvıldamaya başladı ağaçlarda, Yeni bir günün başlangıcıydı bu.
Geceyi sabaha bağladım ben, Uykusuzlukla geçen bir gecenin ardından. Yorgunum ama umutluyum, Belki de bu yeni gün, her şeyi değiştirecek.
Güneş doğdu, ışık saçtı etrafa, Umut ışığı doğdu kalbime. Yeni bir başlangıç, yeni bir sayfa, Belki de bu sefer her şey yolunda gidecek.
©hasanbey.
H