Bir bir geçiyor günler
Ne geri geliyor gidenler
Nede kalıyor seviyorum diyenler
Ömür yaprak misali soluyor ey yâr...
Prangaları kıran ellerin
Ürkek bir serçe misali
Nasılda titriyor
Dizlerin tutmuyor
Belin doğrulmuyor
Ömür geçiyor ey yâr ömür geçiyor...
Tutunacak bir dalın varsa kırma
Yanında yoldaşın varsa yorma
Kaybetmeden kıymetim bil
Kaybedince ona buna sorma...
Ne kalp kır nede üzme
Git gönlün al candan bezme
Çiçek seviyorsun çölde gezme
Kurutma meyve veren dalları....
Herşey toprak olur kaybolur gider
Yaşına güvenme nefesin aniden biter
Şu koca dünya herkese yeter
Aşını paylaş sevgini paylaş
Paylaştıkça çoğalır sevgiler...
__Doğan Miroğlu__
©dogan1934
D