Yan da kavrul dumansızsın ey gönül
Kimin var ki ağlıyorsun ağlama
Daha senden fayda yoktur kimseye
Etme gönül etme ciğer dağlama
Dağlar desen geçit vermez yarine
Ömür desen sana sormaz bir kere
Gençliğini yedin viran ellerde
Yapma gönül yapma kara bağlama
Işıl ışıl bakar idi gözlerin
Ne tatlıydı sever iken dillerin
Şimdi ise neşen gitti kimlerin
Geçme gönül geçme hayattan yana
©sensey
S