Aslında çok yakınım size,bir o kadar da uzak. Aşamadığım şeyler var içimde. Kendimi koyamadığım bir yerler.Var olamadığım yerler, ya da var olmayı başarmışken aslında yok olduğum. Kaybolduğum bi yer var benim. Tarifi imkansız, içinde yolumu bulamadığım. Bi zihnim var, yoluna sokmayan bir şeyleri. Tüketiyor beni, benle tüm benliğimi. Sevdiğim biri, sorunlara alışmışsın olmadan nasıl yaşayacağını bilmiyorsun derdi. İnsan zihniyle nasıl yaşayacağını bilmez mi? Alışamıyorum, aşmak şöyle dursun. Yorgunum, şiddetli isteksizliğim ve kendimde yitirdiğim her şeyimle. Beni böyle kabul edememek hakkıdır hayatın. Yaşatmamakta haklıdır. Aşamıyorum, aşamadığım kadar da yaşayamıyorum. Sonu latifeli bitecek bu isteksizliğin. Bak bir varmış, bak bir yokmuş gibi. Kimliksiz bir şahıs edasıyla gelip, gideceğim buradan. Beni tanıyan son insan öldüğünde, hiç doğmamış olacağım.
©bayankimse
B