Geçmiş insanın yaptıklarının pişmanlığını yüklerken omuzlarına, yapamadıklarının çığlığını kulak zarında hissettirir...
Ve inanın hiçbir yükün ağırlığı, İnsanın kafasındaki çığlıkların verdiği acı kadar ağır değildir..
Bir insan kendisini tüketen şeye alışabilir mi..
Kaç kişi tükettiği şeyle barışık kaldı ki...
Geçmişin çığlıkları kaç kişiyi sağır etti..
Umutsuz olmak peki bir seçim mi..
Sahi umut uykusuz gözlere iyi gelmiyorsa ne işe yarar ki...
©mavisakal
M