Geçmişin hatıraları bir melodi gibi çalarken,
Kalbimde açar papatyalar, saf bir aşk nişanesi.
Fısıldar rüzgârla her bir anı, sessiz ve derinden,
Geçmişten gelen sesler, ruhumu sarar nazikçe.
Geleceğin belirsizliği bir fırtına gibi kopar,
Kayıp yıldızlar misali, gözümden kaybolur hayaller.
Ama papatyanın umut dolu bakışıyla,
Her zorluğa direnir kalbim, aşkın gücüyle.
Arada kaybolan anlarda kaybedip buluyorum kendimi,
Gözlerimde papatya tarlasının ışığı, her an parlak.
Melodi ve fırtına arasında savrulurken,
Kalbim papatyalarla dolu, geleceğe dair umutlarla.
©m4m4mh
M