Kalemim den dumanlar çıkıyor, bu şiiri yazarken
Kendimi dev aynasında gördüm mezarımı kazarken.
İnsan alçalıyor geri dönüp geçmişe bakarken.
Hayır, henüz ölmem için daha çok erken.
Anılarım, içimde ki kor alevde yansın,
Hayatımdan yorgun bir yıldız kaysın.
Bırak, gözlerimden yaş da aksın.
Bilmesin, yarim beni mutlu sansın.
Artık sayamıyorum içimde ki ölüleri,
Yakıp yırttım, kapına bıraktığım gülleri.
Sigara ma ortak ettim o mutsuz günleri.
Yarın dan vezgeçtim ve terkettim dünleri.
Dokunsalar, bir kalp kiri kırılacak halde,
Yazdım ve ağladım, çaresizdim.
Şeytanın başrol olduğu, bende ki sahne.
İnsanlara karşı ben hep sevgisizdim
©ggurkann
G