Nasılda tertemiz saf kokulu insanlardık.
Ne oldu kim ne yaptı da bu hallere düştük.
Geçmişi ne çabuk unuttuk nasılda kuruttuk o taptaze fidanları boyunlarını büktük güller kokan canların.
Saygıyı gurur sevgiyi zulüm ettik kendimize.
Hiç kimse birşey yapmadı bizler ettik kendi kendimize
İnsanlıktan daha çok değer verdik malımıza.
Şevkat sevgi sadakat değil maddiyat ın zehrini içtik kin akıttık damarlarımıza .
Benim yok onun olsun bende var onunda olsun demedik.
Hiç bir zaman candan sevip can dan istemedik
Ağla yüreğim ah biz neleri kaybettik tertemiz kalpleri bulunmayacak nimetleri.
Hiç bir karşılığı olmayacak candan insanları.
Hani neredeler nereye götürdünüz su gibi akıp gittiler .
Hep candık can için can verirdik dost için ölür düşman için savaşırdık.
Kork insan oğlu geleceğin geçmişini aratıyorsa kork
Canın yansa gerçekten sarılabileceğin bir dostun yok.
Hele bir düşte gör bak o zaman arkadan yitenin çok.
Neler kazandın neleri kaybettik bi aynaya bak kendine sor
Kork insan oğlu geleceğin geçmişini aratıyorsa kork.
©mustafahan
M