Bazen sokakta yürürken
Kavrulmuş leblebi kokusu
Getirir bana geçmişten bir günü
Bazen vitrinde bakarken bir elbiseye
Sevdiğim biri canlanır gözlerimin önünde
Bazen göz gezdirirken gazetelere
Babamın yaptığı gemiler şapkalar
Annemle çözdüğüm bulmacalar
Heyecanla beklediğim çocuk dergisi
Canlanır gözlerimin önünde
Bazen gökyüzüne bakarken
Sobaların dumanları alır beni
Küçük masum bir çocuğun
Hayallerine götürür
Ve ne zaman bir soba görsem
Üstünde bir avuç kestane
İçinde yanan bir tutam çıra
Ve üstünde sevgiyle demlenen çay
Geçmişin kokusunu getirir
Bir parça mandalina kabuğu
Ve anmaya başlarken geçmişi
Kalbimden bir parça tutuşur
Zihnimde yeniden o gün yaşanır
Geçmişi anımsamak
Belki de ruhumun tek tesellisi budur.
©furkansyn
F