Geçmiş bir yara izi olarak yürekte, acı acı taşındı.
'Keşke' dinmeyen göz yaşlarının, pişmanlığın, çaresizliğin annesi telafisiz günahların babası oldu.
Zaman durmadı, daraldıkça daraldı.
Yalanlar günahların başı oldu, tüm güzel anları çiçek bahçelerini kül eden bir ateş oldu.
İyi olmak isterken, içten gülümsemeler yalan riya dolu kırışıklıklar oldu.
Göz kenarlarında yalan gülüşlerin izleri, yaşlarla örtüldü.
İç parçalansa da geçmiş kaldı.
Ne acı ne de acı.
©since2002
S