Gecenin koynunda yankı var hâlâ,
Bir çocuk ağlıyor eski masalda.
Tozlanmış anılar dökülür dile,
Bir resim sararmış zamanın eliyle.
Gözlerim arar seni her hatırada,
Sustu yıllar içimde bin feryâda.
Bir sokak lambası titrer durgunlukta,
Ay bile küsmüş yansımıyor ırmakta.
Adını yazmıştım bir duvar taşına,
Yağmurlar silmiş, kalmış sadece yaşına.
Her iz bir yara, her yara bir anı,
Kalbim hâlâ bekler o eski zamanı.
Bir mendil düşmüş o son vedada,
Kokun sinmiş hâlâ iç çekişimde.
Saçlarına karışan rüzgârla gitmişsin,
Giden senmişsin de, kalan benmişim.
Zamanın bile dili tutuldu sustu,
Kırık aynalarda yüzünle konuştum.
Geçmiş dedikleri, zincirden ibaret,
Çözülen her halka bir başka esaret.
Ne yapsam, izini silemiyor kalbim,
Anılar sarmışken dört yanımı derin.
Sen gittiğinden beri bahar gelmedi,
Gül soldu, mevsimler bile affetmedi.
©sev.yeter
S