Uzun ve yorucu bir yoldu,
Yaşadığım hayat..
Savrulurken karanlık sokaklarda,
Önümü göremiyordum..
Çarpıp tökezledim her defasında..
Tutunacak dal ararken,
Kökünden söküp aldılar,
en temiz duygularımı.
Yaralarını sarmak için uğraştığım insanlar bile,
birer birer
çekip gittiler hayatımdan..
Elimi uzattıklarım,
sırtını dönmüştü bana..
İnandığım herkes bi bıçak sapladı vücuduma..
Kimisi sırtıma..
Kimisi duygularıma.
Omuzlarıma yükledikleri bu yük ağır geliyordu artık..
Gücüm yoktu savaşmaya..
Yaşadığım zorluklara karşı dik durmaya çalışsam da ,
duygularıma yenik düşüyordum
her defasında..
Gözlerime perde inmişti sanki
Boğulmak üzereydim ve bir çıkış yolu arıyordum adeta..
Sonra ...
Bisey oldu...
Ve uyandım..
Uzun zamandır ayakta uyutulduğum,
O derin ve karanlık uykudan..
İçimden bi ses el uzattı bana
Yolum aydınlandı
Issız sokaklarda..
Üzerimdeki yükü
Hafifletmeyi başarmıştım.
Daha güçlüydüm artık,
Dimdik duruyordum ayakta..
Yaşanan onca şeyden sonra ;
İçimde öldürdüklerimi,
Gömüyorum geçmişin karanlık sokaklarına..
Yanımda olanları yanımda,
Olmayanları ardımda bırakarak
Geldiğim son noktada,
Hakkımı helal etmiyorum arkamdan kuyumu kazanlara!
©benmavi___
B