kalemim kan kaybediyor
gel artık
mürekkebim ağlıyor adeta
defterimin bir kanserli vücatdan farkı yok
yavaş yavaş kaybediyorum onu
ne kadar zamanı kaldı bilmiyorum
haydi gel
içimde ukte kalmasın şu aşk
bak gözlerim yavaş yavaş kapanıyor
kirpiklerim bile dayanamıyor artık
haydi çık gel
bir çocuk özlemiyle bekliyorum seni
göğüs kafesimde sakladığım
umutla bekliyorum
ağaçlara anlatıyorum seni bulutlara anlatıyorum
gülüşündeki o aziz tebessüm geliyor aklıma
yapma be gel ne olursun
daha fazla dayanamayacak şu küçük yüreğim
gelki anlam kazansın hayat
yaşam bulsun bedenim
gel artık be!
B