N

gel

Gel bana bir akşam üstü.
Rüzgarlar eserken,
Yağmur yağarken,
Yahut kar taneleri, okşarken yüzünü.
Gel, sessizce, habersizce gel.
Yalnız şaşırma beni görünce.
Bıraktığın ben değilim artık.
Yılların çizgileri yüzümde,
Karlar yağmış çoktan şakaklarıma.
Bir tek yorgun yüreğim aynı,
Birde giderken bıraktığın gözlerim.
Gelirken baharı yanında getir,
Sırtında yeşil elbisen olsun,
Saçların iki örgü.

©nurella123