Bana neşe veren eş
Sana neşe getirdim
Gördüm ki;
Birimiz neşesiz kaldığında
Güneş üşüdü,
O akşam ay saklandı
Görünmedi gözüme.
Gökyüzü bile ağladı
Hemde gürül gürül,
Yabani hayvanlar avlanmadı ormanda,
Kuzunun korktuğu kurt korktu kuzudan.
Hiçbir tırtıl kelebek olmadı o sabah
Hiçbir ana emzirmedi yavrusunu
Hiçbir kuş kanat çırpmadı
Hicbir zaman böyle yanmadı yüreğim.
Çölde;
Ne kum fırtınası esti,
Denizde;
Ne dalgalar kabardı
Mavi;
Ne gökyüzünün mavisi,
Ne de yeşil;
Ormanların yeşiliydi.
Gel sevgili
Sende bende neşelenelim.
Doğanın, yaşamın, insanlığın,
Bize ihtiyacı var.
Gel....
Bizim için değilse bile
Yine gel
Onlar için
Gel..
Evrim
E