Akşam batan güneşin renginde
gülümsemeni anımsarım bir anda
ah..o güzel günlerin nihayetinde
Ne anılar ekmiştik sonsuz zamanda
Göçmen kuşlar gibi yoksun şimdi
geriye kalansa bir güneşin hüzünlü rengi
Duysa dağlar bu inzivaya bir of çekerdi
virgülsüz geldiğim bu son noktada.
Ardiçlarin ardinda güneş batmakta
sessiz sedasiz ay örüyor kozasını
sükut-u hayal çöküyor ıssız sokakta
kör bir kurt gibi hissederim acısını
ne saatler dinler figan
ne zaman görüyor hakir
ne leyller umursuyor
ne hüsran denen tacir
bir yığın yaprak kadar
solgun ve savrulmaktayım
tutuşur cam kırığı yamalı eteklerim
Rüzgarın çığlıklarla vuruştuğu ufuktayım
geliver ey baharim,çetin kışlarda beklemekteyim
©kadirbaba
K