M

Gel Efendim

Güneşi küstürmüş bulutlar...
Çocuklar gülmez olmuş...
Yıldızlar kayar kayar da...
Dilekler tutulmaz olmuş...
Yıldızlar küsmüş geceye...
İnsanlar aynı heceye takılıp durmuş...
Dünya kovmuş etrafındaki gezegenleri...
Sensiz bu şehir azap olmuş...
Efendim gel gel de düzene girsin şu dünya...
Gel de bitsin bu azap...
Dinsin bu tasa...
Gideli belki yıllar oldu ama...
Biz seni gönderemedik Efendim...
Arkanda güle güle diyemedik...
Gel Efendim yandık biz...
Ne olur gel aşkına susayandık biz...
Bugüne kadar nasıl dayandık biz...
Dünya Kerbela oldu Efendim gel...
Artık kimse açmıyor ellerini semaya...
O kırılası eller deniyor kardeşinin eli için...
Müslüman müslümanın kardeşiydi de...
Kardeş kardeşi katleder oldu gel...
Susadık sana Efendim...
Çöller halimize ağlar oldu gel...
Bir dur diyenimiz de yok bunca olaylara...
Anneler babalar kahroldu derdinden...
Ayakların altında cennet göremediler...
Sen yokken kimse sahip çıkmadı cennetine...
Anne baba yalan oldu, el oldu...
Gel Efendim...
Özümüz gitti sen gidince...
Özümüzü özledik gel...
Yokken sen Efendim...
Mezarı özler olduk...