yok olurum zehir olurum
sensiz ben toprak olurum
bu içimde ki yangını kimse
söndüremez sana tutuşurum
ellerin benim ellerim değil
aralamaz geceler sevgimizi
sevgin yeşeren düş diye! ah
büyütürüm gizlice düşler ini
ağır geliyor ayrılıklar bana
bir şiir yazdım sitem li sana
yalnız ki ömür ben korkarım
bir çocuk gibi ağlarım kana
gel, rüzgârım ol es geceme
gel, ayaz ol vur pencereme
beklerim bıraktığın burada
yalnız bir adam var sesime
koş, sarıl bana ver ellerini
koş, öp o sımsıcak nefesini
ver yanım soğuk boşluktan
bir duvar olurdu gözleri ni
yaşattım, umut sevgisiz liğine
bağlandım, oysa şu güzelliğine
sen gittin ne sen varsın şimdi
yanarım ah! ben çaresizliğime
sözlerin kurşun olur bana
vurur beni benden can a
ömrüm çürür bin yıl sene
hayat nasıl gider yarına
Aşksız sevdasız olmaz ki
böyle hiç gel yaşanmaz ki
insan sever ve umut hayal
geceler başka onun için ki
dalıp dalıp gidiyorum
bilmem ne düşlüyorum
boş çerçeve kalır anılar
sanki o yâr hissediyorum
yanımday'mış gibi çok acı
yüreğime dolan bin sancı
yakar beni en derin yara
bekler gibi bu dar ağacı!
yorgunum ben çok yorgun
yitik perişan gönül vurgun
kanıyorum diken li gülüm e
zaman bir yanım su durgun
evim kadınsız yuva denmez
o yuva hiç bereket görmez
aynı yastığa baş koyduğum
sen yanıma yoksan değmez
hiçbir gün ne bir uyumaya
hergünüm zehir yaşamaya
sessizlik bu yer bu dışarı sı
rüzgâr olup hep savrulmaya
bedenim afiften ürperir
yağmur başlar seyreştirir
iki akan bin damla gözyaşı
ağır bedel taşırdı tükenir
yanınday' mış gibi çok acı
yüreğime dolan bin sancı
yakar beni en derin yara
bekler gibi bu dar ağacı!
ölüme yürüyorum uyandığımda
birgün ün sensizliğine! daha gel
ŞAİR : (CİHAN ŞENTÜRK )
C