Gel gel artık yâr deryayı birlikte kucak açalım
Güneşin ışığı Füsunlu yüzüne vurulsun
Mehtap kalbini okşasın
Gel gel artık yâr
Eski maziler hep aklımda oysa
düşlerim de canlanıyor ellerin gözlerin o gonca gülüşün
O gülüşün benim ölüm bedelim yüzdükce dibe batardim halbuki
Olsun sen beni öldürsen de Mecnun etsende her halinle güzelsin
Özgürlüğünü arayan anka kuşu misali gibiydi kişiliğin
Çırpındıkça daha da ileri giderdin
Asil duruşunla kalbimi feth ederdin
Gel gel artık ey sevgili
Gelmedin ey sevgili
Benim mi kalbim taştan kemikten
Yoksa senin yüreğin mi
Harap ettin halimi anlatamaz oldum derdimi kimselere
Bazen gelir aklıma sana çizdiğim resmim
Orada sel oluyor bu gözlerim bil ki
Beklemez oldum artık seni
Gel gelirsen git gidersen seçim sana kalmış
Kafesinde çıkan anka gibi git ey sevgili
(arkadaşlar yazarken kafam dağınıktı bu kadar yazabildim umarım beğenirsiniz)
©kübranur42
W