Elem keder çekemem,sevmeyi öğren de gel
Şu minik kanattaki desenleri gör de gel
Hava su ateş toprak,kendine has bir durak...
Ete kemiğe can veren Rahman'ı düşünde gel
Barış, sevgi, kardeşlik,ah kahrolsun bencillik
Anlık hazlar peşinden koşmayı bırakta gel.
Tutturdun bir mutluluk,vardı içinde boşluk
Bulamadın bir konuk,bir kalbe dokunda gel
Salla gitsin tasayı, keder gönlün düşmanı
Sevindirme de şeytanı, gafleti uyutta gel..
Hayır ölçüde vardır,kanaat güzel yardır
Kara delik istekler, kendinle yetinde gel
**gel yine gel yine gel kendine inanda gel**
©yakamoz40
Y