Geldi işte veda vakti gidiyorum
Yüküm ağır biliyorum ama olmuyor artık
Duramam buralarda insanlardan uzak
Sessiz sedasız diyarlara gidiyorum
Çok kırıldım çok parçalandım ve ağladım
Kendime gelemiyorum artık eski benliğimi unuttum
Yaşamla ölüm arasında bir yerde kala kaldım
Nefes alıyorum ama alamıyorum
Gülüyorum ama içim kan ağlıyor
Çevremdekilere iyiyim demekten yoruldum
İyi değilim hiç bir zaman iyi olmadim
Hep kırık dökük harabedir yüreğim
Gidiyorum işte uzak diyarlara
Kimsenin olmadığı bir yere hiç değilse
Kimse yok o yüzden yanlızım derim
İşte o zaman bu kadar kafaya takmam
geceler boyunca ağlamam da
Belki gittiğim yerde küçük bir kulübem olur
Etrafı binbir ağaçla çevrili orman
Kendime küçük bir bahçede yaparım
Yetiştirdiğim her şeye sevgimi veririm
Onlarla ilgilendikce unutmasamda
Azalır belki üzerimdeki yüklerim
Geldi işte veda vakti gidiyorum
Yanlız olmadığım aslında hep yanlız hissettiğim sizlerden uzak diyarlara
Kendimi asıl yanlızlığın kucağına atıyorum hoşcakalın
©sevdalıkız
S