Öyle bir zaman geldi ki .
Dilimden kayacak iki kelime...
İki kelam edecek bir akran...
Akran olacak bir insan ...
Bulamaz hal aldı hayatın kaçtığı bedenim.
Öyle gençtim, rüzgarları nefesimle yollardım.
Bir bağırsam yer gök inler sanardım.
Öyle bir koşardım.
Tazılar hayran, çitalar kıskanç.
Buruşmamıştı ellerim, ah gençlik kudreti.
Şimdi inanasım gelmiyor vaktinde aşık olduğuma.
Bir kadın uğruna soluk soluğa kaldığıma.
Şimdi keyif vermez zenginliğim.
Önümde antrikot , kesecek dişim yok.
Vakit bitti kendi yalanlarıma karnım tok.
Şimdi kabrimi süsleyen reyhan çiçekleri ...
Bekleyin beni geçmişimin tüm kaybolmuş izleri.
Bitti...
©mey
M